Dr Grzegorz Hoppe

Teoria homo hedonistic

Teoria o hedonistycznej naturze ludzkiego działania

dr Grzegorz Hoppe

 

Człowiek chcący zniwelować powstające dyskomforty podejmuje stosowne działanie i podlega następującym aksjomatom (paradygmatom):

  1. Człowiek poprzez swoje działanie dąży do osiągnięcia subiektywnej i subiektywnie maksymalnej przyjemności (korzyści),
  2. Człowiek w swoim działaniu przejawia krótko- i długoterminową awersję do ryzyka – jest to strach przed ryzykiem nieuzyskania przyjemności (korzyści) lub strach przed doznaniem nieprzyjemności (stratą), przy czym awersja do ryzyka straty ma większe znaczenie niż awersja do ryzyka nieuzyskania korzyści,
  3. Człowiek, dokonując wyboru pomiędzy natychmiastową przyjemnością (korzyścią) a przyjemnością (korzyścią) w długim terminie, postępuje tak, aby uzyskać jej subiektywną maksymalizację,
  4. Każdy człowiek w inny i sobie właściwy, subiektywny sposób ustala własną definicję przyjemności (korzyści), która w ciągu życia w wyniku wpływu otoczenia najczęściej ulega zmianie,
  5. Każde ludzkie działanie jest uwarunkowane funkcjonowaniem nieświadomości oraz świadomości, przy czym procesy nieświadome mają priorytetowe znaczenie w aktach wyboru,
  6. Ludzka nieświadomość jest zawsze nastawiona na osiągnięcie przyjemności (korzyści), natomiast świadomość jest kształtowana przez proces socjalizacji w ciągu całego życia – przez kulturę, religię, zasady moralne i prawne, wychowanie, naukę – co może prowadzić przez to do postaw innych niż hedonistyczne,
  7. Ludzka nieświadomość jest poddana działaniu przede wszystkim popędów, emocji i instynktów, a w szczególności popędowi seksualnemu, co implikuje dążenie nieświadomości do realizacji przyjemności seksualnej,
  8. Wszelkie ograniczenia ludzkich wyborów, zwłaszcza instytucjonalne (prawne, kulturowe, religijne), powodują uczucie dyskomfortu (nieprzyjemności), co przekłada się na ludzkie dążenie do subiektywnej maksymalizacji wolności swojego działania i swoich wyborów.

Powyższa teoria wynika bezpośrednio z mojej Teorii istoty życia, a jej odniesienie do naszej rzeczywistości przedstawiłem w książkach: Ekonomia wolności oraz Homo hedonistic – inny paradygmat ekonomii

 

Procesy decyzyjne homo hedonistic:

  1. Człowiek w ciągu całego swojego życia zmienia swoje subiektywne miary probabilistyczne zajścia każdego zdarzenia,
  2. Miary te ulegają zmianom poprzez wpływ wszystkich procesów socjalizacji. Wraz z tymi zmianami dochodzi również do zmian subiektywnych definicji przyjemności (korzyści),
  3. W ciągu całego życia każdego człowieka dochodzi do powstawania map poznawczych oraz nawyków, które także mają znaczenie dla zmian (lub braku zmian) osobistych miar probabilistycznych,
  4. Każdy człowiek posiada w danym momencie życia różne miary probabilistyczne, dlatego podejmujemy różne decyzje w identycznych sytuacjach decyzyjnych,
  5. Proces zmian osobistych miar probabilistycznych jest różny u każdego człowieka. W zależności od posiadanej wiedzy i doświadczenia, miary te są bardziej lub mniej zbliżone do wartości prawdopodobieństw matematycznych. U każdego człowieka proces zbliżania się do wartości optymalnych (racjonalnych) zachodzi z różną szybkością,
  6. Ze względu na niemożliwość osiągnięcia (na szczęście) pełnej racjonalności ludzie pozostają formą życia probabilistycznego.